ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

LIBERTARIAN ASSOCIATION OF INDEPENDENCE

ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
WITH CIVILISATION AND EXERCISE
FOR LIFE AND FREDOM
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Στο παρελθόν – στα χιλιάδες χρόνια χρήσης τους – η στάση που κρατούσε η ανθρωπότητα, απέναντι στις ψυχότροπες ουσίες της Φύσης, ήταν μια στάση σεβασμού και αυτοπροστασίας. Τις χρησιμοποιούσε με κοινωνικό έλεγχο και γνώση των επιδράσεών τους, ώστε το αποτέλεσμα της κατανάλωσής τους να είναι θεραπευτικό και ωφέλιμο.
Όταν η τρομοκρατία, αντικατέστησε την λαϊκή γνώση και παράδοση, εμφανίστηκε η άγνοια και οι κακές συνέπειες της κατάχρησής τους.
Η τρομοκρατική μυθολογία, σκέπασε την παραδοσιακή και επιστημονική γνώση και έδωσε μια ψεύτικη εικόνα «τεχνητών παραδείσων», που θα απειλούσαν την κοινωνική συνοχή. Σήμερα, ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» έχει αντικαταστήσει τον «πόλεμο κατά των αιρέσεων» – πάντα στο όνομα της προστασίας του «χριστεπώνυμου» πλήθους – δημιουργώντας και μεγαλώνοντας διαρκώς αυτό, που υποτίθεται ότι πολεμάει: την ανθρώπινη δυστυχία και αρρώστια! Αυτό φυσικά, δεν γίνεται από άγνοια, αλλά όπως γράφει και ο Στριγγάρης πριν μισό αιώνα:
«Πάντοτε όπισθεν των τοξικομανιών, υπάρχουν πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα, που κινούν τις τοξικές ουσίες και αναζητούν θύματα». (Στριγγάρη: «Χασίς», 1964)
Εμείς δεν θέλουμε άλλα θύματα!

(και ελπίζουμε όλοι!)


 

 
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ – ΑΝΤΙΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ

Η σύγχρονη πολιτική στα Ναρκωτικά, εμφανίζεται ιστορικά σαν πράξη σε παγκόσμιο επίπεδο το 1914, με την εφαρμογή του Νόμου Harrison στις Η.Π.Α., που απαγόρευσε την ελεύθερη – μέχρι τότε – διάθεση των οπιούχων και της κοκαΐνης. Η δικαιολογία που δόθηκε γι’ αυτή την απαγόρευση – αποτέλεσμα απόφασης πολιτικών και όχι γιατρών ή επιστημόνων – ήταν η «Προστασία της υγείας». Η ίδια δικαιολογία δόθηκε και για όλες τις επόμενες απαγορεύσεις, όπως του Αλκοόλ (1920), της Κάνναβης (1937), των ψυχεδελικών (1969) και όλων των – σχεδόν – κάθε χρόνο νέων απαγορεύσεων σε ψυχότροπες ουσίες.
Μια αναλυτική περιγραφή των απαγορεύσεων και των συνεπειών τους, δίδεται στο βιβλίο:  «Πλανητική κυριαρχία και Ναρκωτικά» του Κλεάνθη Γρίβα (εκδ. Λιβάνη).
Η «προστασία της υγείας» μας, και η «σωτηρία των ψυχών» μας, βρήκαν ένα κοινό αντικείμενο να συνταιριάσουν: Την απαγόρευση όλων των ουσιών, που αλλάζουν τη συνείδησή μας – των ψυχοτρόπων. Τα ψυχότροπα, φυσικές ουσίες, που για 7.000 χρόνια κατανάλωνε η ανθρωπότητα χωρίς να αναπτύσσεται η τοξικομανία και η εγκληματικότητα, δεν άλλαξαν ξαφνικά ιδιότητες. Αυτό που άλλαξε ήταν η στάση της εξουσίας απέναντί τους. Και αυτό, έγινε την εποχή της βιομηχανικής ανάπτυξης και ιδιαίτερα της χημικής βιομηχανίας.
Έτσι, απαγορεύοντας τα φυτά (π.χ. παπαρούνες οπίου, φύλλα κόκας) δόθηκε η ευκαιρία μαζικής μονοπωλιακής παραγωγής των χημικών-βιομηχανικών τους αντίστοιχων ουσιών (π.χ. Μορφίνη, Ηρωίνη, Κοκαΐνη). Γρήγορα διαπιστώθηκε ότι το κέρδος θα γινόταν πολλαπλάσιο με την καθολική απαγόρευση – όπως και έγινε – και επιπλέον θα υπήρχε ένας σοβαρός παράγοντας ελέγχου χωρών, κοινοτήτων και πληθυσμιακών ομάδων.
Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Το Καφενείο μας